زمان کنونی: 09-24-2017, 07:39 AM درود مهمان گرامی! (ورودثبت نام)



مديريت زمان


ارسال موضوع  ارسال پاسخ 
  • 0 رأی - میانگین امیتازات : 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
امتیاز موضوع:
 
مديريت زمان
نویسنده پیام
D C S آفلاین
کاربر خیلی فعال
****

ارسال ها: 31
تاریخ عضویت: Jul 2014
اعتبار: 1
ارسال: #1
مديريت زمان
زمان تنها منبعی است که به تمام انسانها به شکل مساوی داده می شود ، اما استفاده از آن سرنوشت زندگی شخصی و حرفه ای همه ی انسان ها دقیقا به نحوه ی استفاده از این منبع
بی نظیر متاثر می شود .
" موفقيت در مديريت زمان وابسته به تشخيص كارهاي مهم است "
و مدیریت زمان یکی از مهمترین مهارتهایی که نقش کلیدی در موفقیت دارد .
راههاي كسب موفقيت در مديريت صحيح زمان:
از كارهاي غير مهم صرف نظر كنيم
كارها را اولويت بندي كنيم
راهزنان وقت را بشناسيم
راههاي ايجاد وقت را ياد بگيريم
راهزنان وقت عبارتند از:
- صحبتهاي كم اهميت
- مطالعه مطالب كم اهميت و غيرضروري
- تلفنهاي غير ضروري
- نداشتن انضباط كاري
- سستي و بي ارادگي در تصميم گيري
- ناتواني " نه " گفتن به خواسته هاي نابجا
- نداشتن تمركز حواس
- عادت امروز و فردا كردن
- قبول و يا تحميل بيش از حد مسئوليت و كار
- عدم برنامه ريزي مناسب

راههاي ايجاد وقت عبارتند از:
- زنده كردن وقت مرده
- انجام كارها به طور همزمان
- تنظيم كردن وقت خواب
- عقب انداختن كارهاي غير مهم
- " نه " گفتن به درخواستهاي غير مهم
دلايل عدم استفاده از مديريت زمان:
عدم شناخت مديريت زمان
سستي و تنبلي به دليل عدم وجود هدف و انگيزش لازم براي برنامه ريزي موثر
علاقه به كار در شرايط بحران و تنگي وقت
مزاياي استفاده از مديريت زمان:
- با مديريت زمان تعيين مي كنيد كه كدام يك از كارهايي كه انجام مي دهيد مهمتر است اين عمل كمك مي كند به برخي از فعاليتها اولويت زيادي داده و برخي از فعايتها را حذف كنيد
- مديريت زمان كمك مي كند كه از طريق حذف مزاحمتها و فعاليتهاي غير ضروري مدت زماني را كه واقعاً كار مي كنيم افزايش دهيم
- مديريت زمان موجب كاهش استرس شده و همين امر موجب بهبود سلامت روحي و جسمي مي شود
چگونه از وقت خود بيشترين بهره را ببريم؟
- هرچه هدفها شفاف تر باشد، كارايي در رسيدن به آنها بيشتر مي شود
- اولويتهاي حقيقي خود را در زندگي و كار تعيين كنيد
- برنامه ريزي كنيد: هر دقيقه برنامه ريزي برابر با10 دقيقه صرفه جويي در انجام كار است
- قبل از شروع كار، مقدمات آن را فراهم كنيد
- تمرين مرتب مهارتها باعث كاهش زمان انجام كار و افزايش كارايي مي شود
- استعدادهاي منحصر به فرد خود را تقويت كنيد
- خود را تحت فشار قرار دهيد تا كارهاي بيشتر و بهتري را در مدت زمان كمتر انجام دهيد و بدين ترتيب به شخصي كارآمد تبديل خواهيد شد
- همواره فردي خوشبين و سازنده باشيد
نكاتي پيرامون مديريت موفق زمان:
- براي برنامه ريزي ، زمان بگذاريد
- اهداف رامشخص ساخته و مكتوب كنيد
- اولويتها رامشخص كنيد
- تهيه برنامه زماني انجام كارهاي اولويت دار
- بر اهداف تاكيد كنيد نه بر فعاليتها
- هر روز حداقل يك هدف عمده را براي خود قائل شده و بكوشيد تا آن را محقق سازيد
- هر روز وقت خود راچنان زمان بندي كنيد كه ابتدا مهمترين كارها راانجام دهيد
- اطمينان حاصل كنيد كه اولين ساعت روز كاري شما سودمند باشد
- هرگاه شروع به انجام كاري كرديد سعي كنيد بدون وقفه آن را به پايان رسانيد
- ما بين فعاليتها براي خود وقت استراحت نيز در نظر بگيريد
- به خود و اولويت بندي كه انجام داده ايد اعتماد داشته باشيد
- به هيچ فردي اجازه ندهيد وقت شمارا تلف كرده و براي خود مصروف كند و بياموزيد درصورت لزوم با صراحت" نه" بگوييد
- از تمام لحظات زندگي خود به نحو احسن استفاده كرده و در انتظار رويدادهاي خوشايند در زندگي باشيد
- هنگام نياز از فرد آگاهي راهنمايي بخواهيد
- هدر دهنده هاي وقت را به حداقل برسانيد
كلام آخر : دستيابي به موفقيت در زندگي منوط به اجراي اصل " حذف و انتخاب " است ، انتخاب بين اعمال با ارزش و فعاليتهاي بي ارزش . طبق قانون 20/80 سعي كنيد از 20% زمان خود براي انجام 80% كارهايتان استفاده كنيد.
هر فعاليتي به زمان نياز دارد . امروز جامعه بشري , بخصوص در دنياي در حال توسعه , همه در حال عجله كردن هستند , معلوم نيست مردم دنبال چه مي گردند . از هر كس بپرسي چرا مي دوي ؟مي گويد وقت ندارم حتي جوابت رابدهم .
گلايه كمبود وقت يا به عبارت ديگر مديريت ضعيف وقت , درد همه اقشار جامعه است . ولي آيا واقعا ً مشكل اين افراد كمبود وقت است يا چيز ديگري. انگار با افزايش زمان 24 ساعت به 48 ساعت مشكل اين افراد حل مي شود .
در بخش ديگري به شرح ذيل به نحوه مديريت زمان و برنامه ريزي در وقت پرداخته ايم
1لشگر لحظه ها در هر نفسي , قسمتي از كشور وجود را فتح مي كند و انسان در زيرگامهاي عبور زمان , آني از مجموع حيات او كاسته مي شود ودر همان لحظه به عمر او افزوده مي شود .
روز را رايگان زدست مده
نيست اميد آنكه باز رسد
انسان با محدوديتي كه دارد , در برابر جهاني پهناور از اسرار و علوم و اطلاعات قراردارد . ذهن محدودما چگونه مي تواند همه امور را اعم از مسائل حياتي و ارزشمند , وموضوعات واهي و بي اساس , در خود جاي دهد ؟!
پس چون گنجايش فكر ما محدود است , بايد متوجه باشيم به دليل ظرفيت محدودي كه داريم به امور مهم وحياتي بپردازيم و ذهن خود را متوجه به مسائل بي ارزش و بي محتوا نكنيم .تفريحات بي جا , خواندن كتابهاي بي ارزش , معتاد شدن به برنامه هاي گو ناگون راديو وتلويزيون, به آساني فكر وذهن را اشغال مي كند و از پرداختن به امور مهم و حياتي باز مي دارد .
گرفتاري وقت نداشتن :
جملات وقت ندارم و يا به شدت گرفتار مي باشم را بارها و بارها از زبان دوستان , همكاران و مسئولين و حتي در پاره اي از موارد از زبان كود كان نيز شنيده ايم .انسان با شنيدن مداوم اين جملات به اين فكرفرومي رود كه مگر نه اين كه براي تمامي انسانها شبانه روز 24 ساعت و هر ساعت 60دقيقه و هر دقيقه 60ثانيه مي باشند پس علت تقسيم انسانها به دو گروه افراد داراي وقت آزاد و افراد گرفتار چيست ؟
ويژگيهاي زمان و وقت :
زمان نيز مانند پول , نيروي انساني , تجهيزات , جزء منابع مديريتي تلقي مي شود . زمان داراي ويژگيهاي خاصي است كه از ساير منابع متمايز مي گردد.
الف : زمان را نمي توان خريد چون به صورت آزاد و مساوي ميان تمام انسانها توزيع شده است .
ب: زمان را نمي توان ذخيره كرد و در آينده از آن استفاده و بهره برداري نمود .
ج: زمان را نمي توان متوقف كرد و گرانبهاترين منبعي است كه هيچ چيز جاي آن را پر نمي كند .
مديريت زمان و برنامه ريزي در وقت :
مديريت زمان عبارت است از زمان بندي فعاليتها براي استفاده بهينه از وقت وزمان به عبارت ديگر تنظيم وقت يعني :
الف : شناخت روش يا روشهاي كه شمارا در راه رسيدن به هدفهايتان ياري كند .
ب: شناخت راههاي علمي كه در استفاده مناسب و مفيد به شما كمك مي كند .
ج: شناخت روشهاي كه هنگام مشكلات به ياري شما مي آيد .
تنظيم وقت در حقيقت اداره كردن خويشتن و راهي براي موفق بودن است

عواقب ضعف در مديريت زمان و عدم برنامه ريزي در وقت
عواقب ضعف در مديريت زمان و عدم برنامه ريزي مناسب در وقتمي تواند عواقب وپيامدهاي متعددي داشته باشد :
الف : اشتياق بيش از حد به كار و فعاليت بدون برنامه و پراكنده فرد را با شرايطي روبرو مي نمايد كه وي را از بحراني به بحران ديگري كشانده , بدون آن كه زماني براي تفكر كار باقي گذارد .
ب: زندگي در زمان حال و عدم برنامه ريزي و تدبير در شرايط و برنامه هاي آينده سبب از دست رفتن فرصتها و ايجاد مشكلات مي گردد .
ج: ضعف در مديريت زمان , سبب كاهش كارآيي و اثر بخشي در فعاليتها مي گردد .
د: فقدان برنامه مناسب با توان مجموعه و نيازها خود سبب ايجاد فشار كاري و يا درسي در مجموعه مي گردد .
ه: تمام موارد فوق نهايتاً باعث بروز استرس و تنش مي شود كه بر فرد , خانواده و محيط كاري او اثر خواهد گذاشت
بطور خلاصه چون برنامه زمان بندي شده نداريم , كارهاي متفاوت و زيادي را قبول مي كنيم . چون نمي توانيم از عهده همه آنها بر آييم , دست و پا شكسته و ناقص انجام مي دهيم و چون نمي توانيم كارهها را خوب انجام دهيم , از وقت استراحت و تفريح خود مي زنيم و چون وقت و استراحت كافي به دست نمي آوريم , دچار مشكلات روحي و رواني شده كه بر روي كارها , رفتارها و روابط اجتماعي ما تاثير مي گذارد .
گامهاي اصولي تنظيم وقت :
به منظور استفاده بهينه از زمان و وقت , راهنمائيهاو پيشنهادهاي زيادي از سوي صاحب نظران ارائه شده است كه به برخي ازآنها اشاره مي گردد .
الف : تعيين اهداف
ب: تعيين اولويت بندي اهداف
ج: تعيين فعاليتها ي مورد نياز جهت تحقق اهداف
د: تعيين اولويت فعاليتها و زمان بندي جهت اجراي آنها
ه: شناخت موانع و عوامل موثر در اتلاف وقت و اخذ تدابير لازم در جهت رفع آنها
عوامل موثر در اتلاف وقت يا هدر دهنده هاي وقت :
با وجود آن كه بسياري از افراد از كمبود زمان ووقت براي رسيدگي به امور و فعاليتها ي خود گله و شكايت دارند , اما به درستي نمي دانند كه چگونه وقتشان را صرف نموده اند به صورتي كه پس از ثبت فعاليتها و وكارهايشان متوجه انجام كارهايي شده اند كه وقت بسياري از آنها تلف شده است .لذا با اتلاف عمر نه تنها از گذشته خود بهره اي نمي بريد بلكه آينده خود رانيز بي ثمر مي سازيد و در واقع اتلاف وقت را بايد خودكشي تدريجي بدانيم.
در اين جا مي توان تعدادي از اين هدر دهنده هاي وقت يا تلف كننده هاي زمان را نام برد :
الف : اطلاعات ناقص و غلط در زمينه كارها و فعاليتها
ب: ملاقاتهاي سرزده در حين مطالعه يا انجام فعاليت
ج: رها كردن امور و كارها به صورت نيمه تمام
د: عدم تصميم گيري قاطع پيرامون امور
ه: فقدان نظم وانضبا ط در امور فردي
و: فقدان برنامه ريزي قبلي
ز: فقدان قدرت لازم در عدم پذيرش يا لحاظ كردن كارها و فعاليتها نا مربوط و وقت گير
ح: پذيرفتن يا در نظر گرفتن كارهاي زياد خارج از توان فردي
ط: كار امروز را به فردا افكندن
ي: عدم ارزيابي اولويتها

گامهاي موثر در جهت مديريت موفق زمان و تنظيم وقت
الف :اهداف خود رامشخص نموده و آنها را مكتوب كنيد . سپس اولويتها يخود را مشخص سازيد و تلاش كنيد آنها راانجام دهيد .
ب: نحوه استفاده از وقت خود رابه شكل نوبه اي ياداشت كنيدو با تجزيه وتحليل آن مشخص كنيد كه چگونه از وقت خود استفاده مي كنيد .و عادتهاي نادرست را از زنگي خود حذف نمائيد.
ج: هر هفته حداقل يك چيز كه بيش از ساير موارد وقت شما را تلف مي كند از زندگي خود حذف كنيد .
د: برنامه هاي روز انه خود را به گونه اي تنظيم نمائيد كه ابتدا مهم ترين كارها را انجام دهيد .
ه:در كار و فعاليت روزانه خود زماني براي استراحت ’ ورزش و تفريحات سالم پيش بيني كنيد .
و: عادت كنيم كاري كه شروع كردايم به پايان برسانيم .
نتيجه بحث :
وقت شما ارزشمنترين و بزرگترين سرمايه وجودي و هستي شما است سعي كنيد آن را دربهترين راه و عالي ترين هدف مصرف كنيد .
حضرت امير المومنين(ع) مي فرمايند :
((نفس هاي تو اجزاء عمر تواست پس آنرا از دست مده مگر در عبادتي كه باعث تقرب بيشتر تو باشد ))
وضعيتي را كه اكنون داراي آن هستيد نتيجه و محصول رفتار شما در گذشته است وآينده شما ثمره رفتار اموروز شمااست اگر خواهان رسين به اهداف عالي وارزشمند هستيد , اگر جوياي آينده درخشان و پر بار مي باشيد , سعي كنيد ((وقت)) خود را بيهوده ازدست ندهيد .
حضرت امير المومنين(ع)مي فرمايند :
((اگر از آنچه از عمر گذشته خود كه آن را ضايع ساختي عبرت بياموزي , باقي مانده عمر خود راحفظ خواهي كرد .))
با تلاش و كوشش گذشته هاي خود راجبران كنيد و از فرصتي كه باقي مانده است به بهترين وجه استفاده كنيد .
زمان از جمله نعمتهای گرانبهایی است که نیازمند برنامه ریزی دقیق می‌باشد. این امر ملاحظاتی را می‌طلبد و افرادی که قصد دارند وقت خود را برای انجام امور متنوع زندگی سازماندهی کنند، باید به چند نکته اساسی توجه نمایند:
1. توجه به مفهوم فراطلایی زمان
2. از بین بردن عوامل مخرب زمان
3. تقسیم بندی و تفکیک زمان
4. هدف گذاری امور زندگی
5. سازماندهی فعالیتها و برنامه‌های زندگی
6. عزم و اراده برای اجرای برنامه‌ها
نکته حائز اهمیت اینکه ، هر یک از موارد فوق ، مکمل مورد قبلی بوده و توجه به یک مرحله و غافل ماندن از مراحل بعدی ، نمی‌تواند فرد را به موفقیت در عرصه‌های زندگی برساند. بنابراین ضروری است که تمامی مراحل گفته شده به صورت سلسله مراتب به اجرا درآید تا نتیجه نهایی و مطلوب حاصل گردد. برای هر فردی در همه عرصه‌های زندگی وقت ارزشی فراطلایی دارد. ارزش گذاردن بر ثانیه‌های زندگی ، زیربنایی‌ترین قدم در راه کنترل و مدیریت زمان به شمار می‌آید و این به معنای حساسیت داشتن به زمان است. برای مشخص شدن این موضوع که ارزش وقت ، توسط شما درک می‌شود یا نه، به این سوال پاسخ دهید که آیا برای وقت و زمان خود واقعا ارزش قائل هستید یا نه؟ و دلایل آنرا برای خود مشخص کنید.

برای پاسخ دهی به این سوال ، لازم نیست ایده‌آل پروری کنید، بلکه واقعیتهای روزانه را که با آنها مواجهید، در نظر بگیرید و یادداشت کنید تا به یک خودشناسی اولیه نائل شوید. نکته اینکه قبل از وارد شدن به حیطه برنامه ریزی امور زندگی ، ابتدا باید خصوصیات وقت و زمان را بشناسید که در این راستا می‌توان گفت وقت یک پدیده شخصی است و تنها شما مصرف کننده آن به شمار می‌آئید، بنابراین هیچ کس نمی‌تواند به جای فرد دیگری از وقت او استفاده کند. از طرف دیگر ، وقت قرض دادنی و ذخیره کردنی نیست و افراد بطور یکسان از آن بهره‌مند هستند. بنابراین تنها راه برخورد با وقت ، استفاده درست از آن است. روی هم رفته می‌توان گفت که وقت غیر قابل تغییر است، لذا نه طولانی می‌شود و نه کوتاه.
عوامل مخرب زمان
وقت با سه نوع از عوامل مخرب روبروست که در این میان ، عادتهای غلط فرد ، مهمترین عامل مخرب زمان به شمار می‌آید. تجربه نشان داده است که با کنترل چند نوع از عوامل مخرب ، می‌توان سایر آفتها را نیز محدود کرد. برای شناسایی عوامل تخریبی زمان ، بایستی به بررسی و مطالعه منشها و روشهای خود پرداخت و آفات موجود را شناسایی کرد.
• برای شناسایی آفتهای وقت ، بررسی عملکرد روزانه یکی از راههای مناسب به شمار می‌آید که در این راستا ، فرد می‌تواند با یادداشت عملکرد روزانه خود و تجزیه و تحلیل آن در طول روزها ، هفته‌ها و ماهها ، اشکالات موجود را دریابد. چنانکه گفته شد، شناسایی آفتهای تخریبی زمان ، یک گام اساسی در راه مبارزه به شمار می‌آید و نکته اینکه ، شناسایی این عوامل ، برخی راه حلهای مناسب را نیز روشن خواهد کرد.
• برای مبارزه با آفتهای مربوط به خلق و خوی افراد که زمان را تلف می‌کنند، بهترین راه ، برقراری یک انضباط شخصی مستمر است که موجب بروز تغییرات تدریجی در این راه می‌گردد. از آنجا که عادتهای نامناسب به صورت تدریجی شکل می‌گیرند و موجب تخریب زمان می‌گردند، لذا تغییر این عادات نیز در طول زمان میسر خواهد بود، بر این اساس ، بایستی سرلوحه کار در شناسایی و از بین بردن عوامل مخرب زمان باشد.
راهکارهای مدیریت زمان
نکته دیگر در راستای مدیریت زمان ، این است که فرد بایستی ارزش زمان را درک کند و اجزای زمان را به خوبی بشناسد. به دنبال شناسایی زمان به راهبردهای عملی‌تر دست بزند که در این میان ، موارد زیر حائز اهمیت می‌باشند:
• تقسیم بندی و تفکیک زمان
• اولویت بندی امور زندگی
• بهبود زمان و مدت بهره برداری از وقت
در راستای تقسیم بندی و تفکیک زمان ، یک فرد بایستی اوقات مربوط به یک روز ، یک هفته و یک ماه را بطور واضح مشخص کند. مشخص شدن این اوقات موجب بوجود آمدن وقت اضافی برای فرد خواهد شد. در نخستین گام در تقسیم بندی زمان ، باید مشخص شود که فرد در یک هفته چند ساعت مطالعه ، خواب ، رفت و آمد ، نظافت شخصی ، صرف غذا و اوقات فراغت دارد و در همین راستا فرد بایستی برای انجام کارهای مورد نظر در یک روز ، یک هفته ، یک ماه ، سه ماه و شش ماه ، یک قاعده و معیار زمانی مشخصی داشته باشد. بنابراین هدف از تفکیک اوقات این است که بدانیم، بطور کلی اوقات شما چگونه صرف می‌شود و از چه قسمتهایی می‌توان کاست و برای آن ، برنامه‌های دیگری جایگزین کرد.
بطور مثال ، فرض کنید که قصد دارید در رقابتهای فشرده آزمون کارشناسی ارشد شرکت کنید، باید از هم اکنون ، زمان را تحت نظارت خود در آورید و بدانید که زمان یک سرمایه نامرئی است. باید بدانید که وقت روزانه ، هفتگی و ماهانه خود را چگونه می‌گذرانید و برای موفقیت در آزمون کارشناسی ارشد ، چگونه باید آنرا تقسیم بندی کنید. بسیاری از افراد برای موفقیت در آزمونهای مختلف ، هزینه‌های فراوانی را متحمل می‌شوند، ولی به یک اصل مهم یعنی مدیریت زمان آزمون توجه نمی‌کنند. از طرفی ، بعضی افراد برنامه ریزی هم می‌کنند، پس برنامه ریزی آنان منطبق با استانداردهای علمی نیست و چه بسا ، یکی از علل مهم شکستشان در آزمون ، همین امر می‌باشد.
سخن آخر
خود شما که در حال مطالعه این مفاهیم هستید، چقدر از زمان و سرمایه وجودی خود اطلاع دارید؟ برای اینکه به این امر واقف شوید، بدون درنگ به این سوالات پاسخ دهید، البته سعی نکنید که محاسبه کنید:
1. یک هفته چند ساعت است؟
2. در یک هفته چند ساعت خواب طبیعی دارید؟
3. در یک هفته چند ساعت رفت و آمد می‌کنید؟
4. در یک هفته چند ساعت صرف غذا خوردن می‌کنید؟
5. در یک هفته چند ساعت اوقات فراغت دارید؟
6. در یک هفته چند ساعت مطالعه می‌کنید؟
7. در یک هفته چند ساعت به نظافت شخصی اختصاص می‌دهید؟
درست صرف‌كردن زمان، يعنی وقت گذاشتن برای برنامه‌ريزی و انديشيدن درباره‌ی كاری كه می‌خواهيم انجام دهيم. در حقيقت اگر در اختصاص زمانی به برنامه‌ريزی در مورد كارمان كوتاهی و اهمال كنيم، انگاری داريم برای شكست برنامه‌ريزی می‌كنيم! پس، بايدها را فراموش و به دلخواه، برنامه‌ريزی می‌كنيم. كارمان را همان‌طوری سازمان‌دهی كنيم كه انجامش به ما احساس خوبی می‌دهد. در صورت نياز، می‌توانيم به مقدار لازم از رنگ‌ها و تصاوير در تقويم و دفتر يادداشت‌مان استفاده كنيم.
هدف‌ها، به زندگی‌مان و طريقهِ صرف زمان جهت می‌دهند. پس ابتدا بايد تصميم بگيريم كه چه می‌خواهيم. برای خودمان هدف‌هايی را در نظر می‌گيريم كه معين، قابل اندازه‌گيری و قابل دسترس باشند. بهترين هدف‌های ما، همان‌هايی هستند كه باعث پيشرفت‌مان بشوند نه اين‌كه ما را از حركت به جلو بازدارند. همواره به هدف‌مان فكر كنيم، با اين‌كار تمايل و اشتياق درونی‌مان برای دست‌يابی به آن بيشتر می‌شود.

استفن كاوی می‌گويد: «پيش از آن‌كه بالا رفتن از نردبان موفقيت را شروع كنيد، ابتدا مطمئن شويد كه نردبان را به ساختمان مناسب تكيه داده‌ايد».


استفن آر كاوی متولد 24 اكتبر 1932 در Salt lake City و به مانند پيتر دراكر و ديويد آلن، يكی از نظريه‌پردازان علم مديريت كيفيت است. از وی كتاب هفت عادت مردمان موثر به فارسی هم ترجمه شده است.

اما هدف‌ها به طور كلی به سه دسته تقسيم می‌شوند:
- Rational Goals يا اهداف كوتاه‌مدت
- Directional Goals يا برنامه‌ريزی دامنه‌ای كه در واقع بيانگر اهداف بلندمدت هستند.
- Muddling Through اين‌گونه اهداف، در مواقعی كه در محيطی ناپايدار قرار داريم، بهترين گزينه محسوب می‌شوند.

Rational Goals:
در بين سه‌نوع اهداف بيان شده، اين دسته از بقيه روشن‌تر و مشخص‌ترند. كاربرد اوليه‌ی اين نوع از اهداف، صرفا برای كوتاه‌مدت است و هر هدف از اين نوع، می‌بايست با اصل SMART منطبق باشد.
1. Specific
معين باشد.
2. Measureable
قابل اندازه‌گيری باشد.
3. Achievable
قابل دسترسی باشد.
4. Result_Oriented
بر مبنای هدف تعريف شود (يعنی بالاخره اين هدف بايد نتايجی را در بر داشته باشد).
5. Time_Limited
محدوده‌ی زمانی داشته باشد.

اما اين نوع هدف‌گذاری، می‌بايست به سوالات زير پاسخ دهد:
1- می‌خواهم چه چيزی را تكميل كنم؟
2- چرا اين‌كار را انجام می‌دهم؟
3- شامل چه چيزهايی می‌شود؟
4- سرانجام آن به كجا ختم می‌شود؟
5- چه‌وقت كامل می‌شود؟

Directional Goals:
يا برنامه‌ريزی دامنه‌ای، برای اهداف بلند‌مدت استفاده می‌شود و نتيجه‌ی آن (البته به طور دقيق)، قابل پيش‌بينی نيست. اين نوع هدف‌گذاری، به پرسش زير پاسخ می دهد:
- چه می‌خواهم بكنم؟

Muddling Through:
يكی از انواع هدف‌گذاری كه در محيط‌‌های بی‌ثبات استفاده می‌شود و به پرسش زير پاسخ می‌دهد:
- (در شرايط كنونی) چه بايد كرد؟
نکاتی که باید به خاط بسپاریم
» برای حفظ تمركز:
- برای خودمان اهداف دست بالا در نظر بگيريم و آن‌ها را تصور كنيم.
- در يك لحظه، روی يک قسمت تمركز كنيم.
- برای اين‌كه بقیهِ قسمت‌ها از يادمان نرود، از علائم و نشانه‌گذاری استفاده كنيم.
- همواره راحت باشيم و خودمان را با شرايط جديد تطبيق دهيم.
» برای حفظ انگيزه:
- اهداف‌مان را به اشتراک بگذاريم و از عقايد ديگران استفاده كنيم.
- در هر روز حداكثر بر روی يك يا دو موضوع كار كنيم و ابتدا، كار سخت‌تر را انجام دهيم (همان قورباغهِ معروف، معرف حضور که هست؟).
- بابت دست‌يابی به اهداف، برای خودمان پاداش در نظر بگيريم.
- هميشه، مثبت و فعال باشيم.

» برای حفظ روند يادگيری:
- هر چند روز يک‌بار، نگاهی به پشت سرمان بيندازيم و اهداف، كار و روند تكميل اهداف‌مان را ارزيابی كنيم.
- همواره نسبت به موفقيت‌مان خوش‌بين باشيم، اما، از آن مهم‌تر اين است كه از اشتباهات‌مان درس بگيريم.
خيلی‌ها در انجام كارهای روزمره از To Do List يا فهرست انجام‌دادنی‌ها استفاده می‌كنند. به اين ترتيب كه كارهای روزانه را فهرست می‌كنند و هر روز، ابتدا كارهای عقب‌مانده از روز قبل و سپس، كارهای روز جاری را به ترتيب انجام می‌دهند.
بعضی‌ها هم از "فهرست جاری" برای اين‌كار استفاده می كنند كه به طور مرتب به روز می‌شود و برخی، از تركيب اين دو. انتخاب هريك از اين روش‌ها بستگی به شرايط دارد.

اما To Do List يا فهرست انجام‌دادنی‌ها چيست؟
اين فهرست كه يكی از ابزارهای استاندارد مديريت زمان است، به طور معمول شامل كارها و وظايفی‌ست كه می‌بايست انجام دهيم. برای افزايش اثربخشی يک فهرست معمولی، كارها و وظايف‌مان را بر اساس موضوعات زير دسته‌بندی می‌كنيم:
1. كارهايی كه مهم و فوری هستند.
2. كارهايی كه مهم هستند اما فوری نيستند.
3. كارهايی كه فوری هستند اما مهم نيستند.
4. كارهايی كه نه مهم هستند و نه فوری.

مديريت زمان اثربخش، يعنی حذف رديف‌های 3 و 4 و اختصاص حداكثر زمان ممكن به رديف‌های 1 و 2. اما يكی از كاربردهای To Do List، استفاده در پروژه‌هاست. در ابتدا، صرف‌‌نظر از نوع پروژه، ليستی از اقداماتی كه می‌بايست برای اتمام پروژه انجام دهيم تهيه می‌كنيم. سپس فعاليت‌ها را اولويت‌بندی كرده، ترتيب انجام آن‌ها را مشخص و شروع به كار می‌كنيم. برای اين‌كه فهرست، هميشه در دسترس باشد آن را روی كاغذ يا در يك برنامهِ كامپيوتری بازنويسی می‌كنيم.





معمولا از وقت به درستی استفاده نمی شود و موانعی وجود دارند. با برداشتن این موانع می توانید خیلی سریعتر به اهداف خود برسید.پس از یاد نبرید که باارزش ترین سرمایه تان یعنی وقت در حال از بین رفتن است. از این سرمایه برای رسیدن به موفقیت استفاده کنید. در زندگی افراد موفق یک مشخصه مهم به چشم می خورد و آن استفاده مناسب از وقت است. براستی آیا تا بحال اندیشیده اید که باارزشترین سرمایه شما زمانی است که در اختیار دارید.
فرض کنید شخصی هر روز 86400 تومان به حسابتان واریز نماید و شما فقط در آن روز اجازه خرج کردن آنرا داشته باشید ، و اگر از این پول استفاده نکردید موجودی حساب خودبخود از بین برود و روز بعد مجددا فقط 86400 تومان در حسابتان باشد. وقت شما چنین وضعیتی دارد. در هر شبانه روز 86400 ثانیه در اختیار دارید که می توانید از آن به هر نحو دلخواه استفاده کنید. و در هر صورت آن روز تمام می شود و زمان قابل ذخیره سازی نیست. بنابرین اررزش این سرمایه بی نظیر را درک کرده و برای استفاده از آن برنامه ریزی کنید.
مدیریت زمان مهارتی است که توسط آن می توانید از وقت خود به بهترین نحو در راه رسیدن به هدفهای خود استفاده کنید. کتابهای بیشماری در این زمینه چاپ شده اند که به مفاهیم تیوری و عملی این موضوع می پردازند. به جای پرداختن به روشهای مدیریت زمان ، می خواهم در مورد رایج ترین مشکلاتی را که باعث عدم استفاده مفید از وقت می شود صحبت کنم. این نتایج را با سالها مشاهده و بررسی شرکتها ، بدست آورده ام که با خواندن آن شاید مشکل شرکت شما نیز کمتر شود. اولین عامل که مانند سدی جلوی پیشرفت شرکتها را می گیرد ، تصورات اشتباه در مورد مدیریت زمان است. رایج ترین تصور اشتباه آن است که پرمشغله بودن نوعی استفاده مفید ازوقت است. حتی بسیار می شنوم که مدیران با افتخار می گویند که حتی برای صرف ناهار فرصت ندارند. اگر لیست کاهای روزانه شما خیلی بیشتر از زمان کاریتان است خوشحال نشوید بلکه بدانید که نیاز به مطالعه در زمینه مدیریت زمان دارید. تصور اشتباه رایج دیگر آن است که اگر چندین کار را بطور همزمان انجام دهیم بازدهی بیشتری داریم. این تصور اشتباه را آقای بیل گیتس با معرفی Multitasking بوجود آورد. البته این روش برای کامپیوتر بسیار کارامد است ولی نه برای انسان. شما هم حتما افرادی را دیده اید که در هنگام نوشتن گزارش بر روی صفحه کامپیوتر ، با تلفن نیز قرار کاری می گذارند و هر چند ثانیه یکبار لقمه ای از ساندویچ را می بلعند. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که در صورت عدم تمرکز ، کارایی مغز انسان به 25% کاهش پیدا می کند. یعنی اگر تهیه یک گزارش کاری در صورت تمرکز کامل 15 دقیقه وقت اشغال کند، در حالت انجام همزمان چندین کار، به یک ساعت وقت نیاز است.
عامل بازدارنده دیگر ، عدم تفویض اختیار به دیگران است. مدیران معمولا تصور می کنند هیچکس قادر نیست کارها را با سرعت و کیفیت خودشان انجام دهد. بنابرین سعی می کنند تا آنجا که ممکن است انجام کارها را بدست گیرند و خود را درگیرر موارد کم اهمیت می سازند. این طرزتفکر باعث توقف رشد مجموعه خواهد شد. تصور کنید اگر هنری فورد سعی می کرد تمامی اتومبیلها را خود مونتاژ کند ، آیا می توانست میلونها اتومبیل تولید کند!؟ تفویض اختیار مهارتی است که در صورت استفاده ، باعث رشد سریع شرکت می شود. راز دیگری که باعث سبقت جستن از رقیبان می شود، صرف مقداری از وقت روزانه برای کارهای مهم و غیرفوری است. یکی از دوستانم از چند سال قبل در فکر راه اندازی یک وب سایت برای شرکت است، ولی هیچگاه زمان لازم را پیدا نمی کند! چون کارهای فوری تری برای انجام وجود دارند. یک مدیر موفق حداقل نیمی از زمان کاری خود را صرف برنامه ریزی و توسعه می کند. ولی اگر هرروزه درگیر کارهای روال و تکراری هستید، انتظار پیشرفت زیادی نداشته باشید.
تعلل ( به تعویق انداخنتن کارها ) ، بخشی جداناپذیر از سرشت آدمی است. مردان موفق با تمرین و تلاش این عادت را از خود دور کرده اند. مدیران عمل گرا بسیار سریع رشد می کنند زیرا سعی نمی کنند انجام کاری را به بهانه های مختلف به تعویق بیندازند بلکه همواره می کوشند بهانه هایی را بیابند تا کاری را عملی سازند. اگر کارمندانتان کارها را به تعویق میاندازند ، قبل از خرده گیری به آنها نحوه مدیریت خود را مورد بازنگری قرار دهید. شاید انگیزه لازم را برای آنها ایجاد نمی کنید و یا شاید توقعات شما برای کارمندان ، واضح ومشخص نیستند. آخرین مشکل که حتما باید مورد توجه قرار گیرد ، نداشتن برنامه کاری روزانه و هفتگی برای خود و کارمندان است. بسیاری از مردم وقتی صبح از خواب بیدار می شوند و می خواهند به سر کار بروند، نمی دانند چه کاری باید انجام دهند و منتظرند تا وقایع و اتفاقات ، روز کاری را شکل دهد و این یک فاجعه است. کسی که برنامه روزانه خود را نداند انگیزه بسیار کمی برای رفتن به محل کار خواهد داشت. آیا می توانید تصور کنید یک تیم فوتبال بدون هیچ طرح قبلی وارد زمین بازی شود و ببیند چه پیش می آید؟ مطمین باشید که شکست خواهد خورد.
بنابرین سعی کنید برای خود و تمامی کارکنان برنامه کاری داشته باشید پس از یاد نبرید که باارزش ترین سرمایه تان یعنی وقت در حال از بین رفتن است. از این سرمایه برای رسیدن به موفقیت استفاده کنید.

مدیریت زمان
مديريت زمان و برنامه ريزي در كارها براي كسب موفقيت
موفقیت-شما چه‌قدر برای وقت‌تان ارزش قایلید؟ تا به حال چقدر برای وقت‌تان برنامه‌ریزی کرده‌اید؟ تا چه حد به اهداف‌تان دست یافته‌اید؟ اگر شما هم همواره با کمبود وقت مواجه هستید و دوست دارید از زمان‌تان به درستی استفاده کنید این مقاله را با دقت بخوانید:
«یکی از این روزها هیچ‌یک از این روزها نیست امروز روزی است که باید کاری بزرگ را آغاز کنیم. چشم‌ها را باید شست جور دیگر باید دید.»
تحقق اهداف با دیگران و از طریق دیگران
مدیریت یعنی تحقق اهداف با دیگران و از طریق دیگران، آیا تا به حال شطرنج بازی کرده‌اید؟ در شطرنج بدون دست زدن به مهره‌های حریف اهداف خود را با مهره‌های خود دنبال می‌کنید. مدیریت بر اساس دستورالعمل‌ها و باید و نبایدها که عشق را در درون کارگرها می‌کشد درست نیست. ما باید کاری کنیم که افراد خودشان کار انجام دهند اما کاری که براساس خواسته‌های ما باشد. همان‌طور که در بازی شطرنج طرف مقابل را کیش و مات می‌کنیم اما حق دست زدن به مهره‌های او را نداریم.
سقف‌های موجود وضعیت کنونی خود را بشکنید.
بهره‌وری یعنی همه جا فضای رشد است و محدودیتی وجود ندارد. آیا واقعا این‌طور است؟ باید قبول کنید واقعیت همین است. با توجه به شرایط موجود همیشه محدودیت وجود دارد. اما در عالم این قابلیت وجود دارد که اگر بخواهیم رشد کنیم محدودیتی برای ما نباشد تا جلوی رشدمان را بگیرد. بهره‌وری افراد تابع آگاهی است. پس بیایید سقف‌هایی را که ایجاد شده بشکنید، از آنها فراتر بروید و به طور صحیح اقدام کنید تا بتوانید وضعیت مطلوبی به‌وجود آورید
وقتی آگاهی لازم را در مورد مدیریت زمان به‌دست آوردید می‌توانید از زمان دیگران نیز برای پیشبرد اهداف خودتان استفاده کنید.
شخصیت زمانی شما کدام است؟
هر یک از ما یک شخصیت زمانی خاص داریم که در ابتدا باید شخصیت زمانی خود را بشناسیم. بعضی‌ها دقیقه نودی هستند یعنی زندگی در بحران، بعضی‌ها بسیار صبورند و گذر زمان را اصلا شناسایی نمی‌کنند. بعضی‌ها برعکس عجول هستند و عده‌ای دوست دارند عمیق شده و در موقعیت‌های مختلف تجربه کسب کنند و... . عده‌ای بیشتر در زمان گذشته زندگی می‌کنند و عده‌ای درست برعکس در آینده زندگی می‌کنند. عده‌ای نیز بیشتر در زمان حال هستند پس ابتدا خود را بشناسید و بدانید که چه شخصیت زمانی‌ای دارید، چرا که برنامه‌ریزی برای هر یک از آنها متفاوت است.

زمان پدیده‌ای سه بعدی است
اکثر ما زمان را یک بعدی می‌دانیم. اما زمان سه بعدی است؛ بعد اول حرکت است. زمان به طرف جلوست و اصلا در اختیار ما نیست و نمی‌توانیم جلویش را بگیریم بعدی از زمان که در اختیار ما نیست طول زمان نامیده می‌شود اما ما عرض زمان را هم داریم، عرض زمان یعنی اینکه من می‌توانم کاری نیز انجام دهم مثلا از نقطه A به نقطه B بروم و با خود یک کتاب می‌برم، بعضی‌ها 10 کتاب می‌برند، بعضی‌ها به همراه کتاب یک محصول هم می‌برند. پس افراد می‌توانند عرض زمان خود را گسترش دهند، بعد سوم این است که ما به دنبال چه نتیجه‌ای هستیم که به نقطه وحدت برسیم پس این هم می‌شود عمق زمان و بعد سوم. پس یک محصول تابع طول زمان، عرض زمان و عمق زمان در راستای یک هدف است و اینجاست که عرض زمان و عمق زمان ارزش پیدا می‌کنند چون در اختیار ماست. این عرض زمان است که ارزش می‌آفریند. بیاییم از این پس روی عرض زمان کار کنیم ولی هدفمند و دایم. وقتی کاری انجام می‌دهید از خودتان سوال کنید دیگر چه؟
عرض زمان تابع آگاهی و توانمندی افراد است و همه ما که این را می‌دانیم می‌توانیم به عمق زمان‌مان تسلط داشته باشیم.
آیا زمان به طور یکسان در اختیار همه است؟
پاسخ این است اگر تک بعدی ببینیم بله، ولی اگر زمان را سه بعدی ببینیم خیر. مهم‌ترین تفاوت آدم‌ها که عرض و عمق زمان‌شان تغییر می‌کند در آگاهی آنهاست. میزان آگاهی افراد است که باعث می‌شود پکیج‌های زمانی یکسانی نداشته باشند.
اگر من سعی کنم خودم ماهی‌گیری را یاد بگیرم آن وقت هر وقت که بخواهم و تلاش کنم می‌توانم موفق شوم. طبق آمار میدانی، می‌گویند بزرگ‌ترین سرمایه‌داران حداقل 5بار به شکل مطلق شکست خورده‌اند و توانسته‌اند دوباره از نقطه صفر شروع کنند. پس یاد گرفته‌اند و نترسیده‌اند. ولی بسیاری از افراد به محض اینکه می‌خواهند برای خود یک هدف مشخص کنند دچار استرس شده و به زندگی گذشته خود برمی‌گردند.

پایان شروع کن
از ابزار تخیل استفاده کن. ببین دنیا برای تو چه وضعیتی را باید ایجاد کند تا تو احساس رضایت کنی و بتوانی طور دیگری زندگی کنی. اول وضعیت مطلوب را شناسایی کنید و بعد موقعیت موجود را. وقتی شما وضعیت مطلوب را شناسایی می‌کنید فقط خود شما نیستید بلکه رقبا هم دیده می‌شوند و بسیاری از چیزهایی که وجود دارند و فقط به شما مربوط نمی‌شود، پس در وضعیت مطلوب خیلی چیزها را می‌بینیم.
عملگرا باشید و اقدام کنید
آخرین کلام اینکه اقدام کنید و تا آخرین لحظه بایستید و ایمان خود را از دست ندهید. بسیاری از موقعیت‌های شما در آینده از چگونگی برنامه‌ریزی اکنون‌تان رقم می‌خورد. الان باید برای آینده سرمایه‌گذاری کنید. در واقع شما هم اینک بذر موفقیت را می‌کارید و در آینده درو می‌کنید. خیلی از مواقع موفقیت از آن کسانی است که انتظار کسب نتیجه سریع را ندارند. یکی از عوامل اصلی از دست دادن وقت در مدیران، نداشتن هدف و دومین عامل، اتلاف وقت است.
و ...«باید برای انجام هر کاری جشن بگیریم، مهم نیست چه نتیجه‌ای داشته باشد. زیرا شما اقدام کرده‌اید و حتی اگر هم اشتباه کرده باشید مهم نیست، بگذارید دیگران هم ببینند که شما اقدام کرده‌اید. حتی اگر نتیجه مطلوب نباشد»


چرا «مدیریت‌ زمان‌» در ایران‌ ارزش‌ ندارد؟

هر روز میلیاردها دقیقه‌ از وقت‌ شهروندان‌ در ایستگاه‌ اتوبوس‌، خیابان‌ها، راهروهای‌ اداره‌ها و… تلف‌ می‌شود. عدم‌ برنامه‌ریزی‌ صحیح‌ در امور جامعه‌ معضلی‌ به‌ وجود آورده‌ که‌ همه‌ شهروندان‌ با آن‌ دست‌ به‌ گریبانند.
«وقت‌» همان‌ چیزی‌ که‌ گذشتگان‌ آن‌ را به‌ طلا تشبیه‌ کرده‌اند و به‌ عبارتی‌ دیگر ارزش‌ آن‌ را بیش‌ از ارزش‌ طلا، تعیین‌ کرده‌اند، حالا به‌ صورت‌ بی‌ارزش‌ترین‌ طلاروزی‌ هزاران‌ مثقال‌ از آن‌ به‌ هدر می‌رود. در زمانی‌ که‌ اروپایی‌ها حتی‌ از دقایق‌ خود استفاده‌ می‌کنند، ما با تصمیمات‌ اشتباه‌ خود در امور مختلف‌ اجتماعی‌، سیاسی‌ و فرهنگی‌ نه‌ تنها ساعت‌ها بلکه‌ سال‌ها از وقت‌ خود را برای‌ رسیدن‌ به‌ توسعه‌ از دست‌ می‌دهیم‌ یا اینکه‌ وقت‌ خود را پشت‌ میزها، خیابان‌ها یا محل‌ کار از بین‌ می‌بریم‌.
به‌ قول‌ یکی‌ از کارشناسان‌، «ما نمی‌توانیم‌ از صنعت‌ و پیشرفت‌ و توسعه‌ صحبت‌ کنیم‌ در شرایطی‌ که‌ نمی‌توانیم‌ برای‌ یک‌ روزمان‌ برنامه‌ریزی‌ کنیم‌.»
دکتر علی‌ رضاییان‌ در این‌ باره‌ می‌گوید: برای‌ مدیریت‌ زمان‌ سه‌ فصل‌ قایل‌ شده‌اند، توصیه‌ می‌شود برای‌ استفاده‌ بهینه‌ از زمان‌، از کارها یادداشت‌برداری‌ کنید، برای‌ انجام‌ کارها، برنامه‌ریزی‌ کنید و قبل‌ از هر چیز، ارزش‌هایی‌ را تعیین‌ کنید که‌ با توجه‌ به‌ آنها، اولویت‌ها مشخص می‌شوند.
دیر رسیدن‌ به‌ قرار ملاقات‌ها که‌ البته‌ نوعی‌ اتلاف‌ وقت‌ با ارزش‌ است‌ و به‌ نظر می‌رسد باعث‌ افزایش‌ کلاس‌ کاری‌ شخص می‌شود! عدم‌ توجه‌ و نگاه‌ عمیق‌ به‌ رخدادهای‌ محیط‌، اخذ تصمیمات‌ عجولانه‌، عدم‌ تفویض‌ اختیار، ترجیح‌ منافع‌ کوتاه‌مدت‌ به‌ منافع‌ بلندمدت‌ و ناتوانی‌ در قبول‌ مسوولیت‌ از جمله‌ نشانه‌های‌ عدم‌ اعمال‌ مدیریت‌ زمان‌ هستند. ما هرگاه‌ احساس‌ می‌کنیم‌ کنترل‌ کارها از دستمان‌ خارج‌ شده‌ یا نسبت‌ به‌ کارهایی‌ که‌ انجام‌ می‌دهیم‌، وسواس‌ داریم‌ باید بدانیم‌ که‌ مدیریت‌ زمان‌ را نادرست‌ اعمال‌ کرده‌ایم‌. علاوه‌ بر این‌، احساس‌ فشار عصبی‌ و نداشتن‌ اوقات‌ فراغت‌ هم‌ از دیگر علایم‌ این‌ موضوع‌ به‌ شمار می‌آید.
دکتر رضاییان‌ معتقد است‌: ضمن‌ رعایت‌ سه‌ نکته‌ اشاره‌ شده‌ در مورد استفاده‌ بهینه‌ از وقت‌، اولین‌ توصیه‌ برای‌ مدیریت‌ زمان‌ استفاده‌ از قانون‌ 2080 یا 1090 پارتو است‌.
پارتو براساس‌ مطالعات‌ خود در خصوص‌ مدیران‌ گفته‌ است‌: 10 درصد تصمیمات‌ مدیران‌ بیشترین‌ نتایج‌ و 90 درصد فعالیت‌های‌ آنها کمترین‌ نتیجه‌ را دارد و آن‌ 10 درصد هم‌ مربوط‌ به‌ زمانی‌ است‌ که‌ مدیر در بهترین‌ حالات‌ ذهنی‌ قرار دارد. یعنی‌ بین‌ ذهن‌ و جسم‌ او یک‌ ارتباط‌ «خودتنظیمی‌» وجود دارد. اگر وضعیت‌ جسمانی‌ مناسب‌ نباشد، رخدادهای‌ محیطی‌ به‌ شکل‌ منفی‌ به‌ ذهن‌ ما منعکس‌ می‌شوند. پس‌ لازمه‌ قرار گرفتن‌ در بهترین‌ حالات‌ ذهنی‌، داشتن‌ وضعیت‌ مناسب‌ جسمی‌ است‌. افراد براساس‌ محیطی‌ که‌ در آن‌ رشد کرده‌اند در ساعاتی‌ از شبانه‌روز دارای‌ بیشترین‌ راندمان‌ کاری‌ هستند. ما باید این‌ ساعات‌ را مشخا کرده‌ و در مرحله‌ بعد فعالیت‌ها را براساس‌ اهمیت‌ و فوریت‌ آنها دسته‌بندی‌ کنیم‌ و کارهای‌ مهم‌ را برای‌ زمان‌هایی‌ با بیشترین‌ بهره‌وری‌ قرار دهیم‌. در نهایت‌ سعی‌ کنیم‌ گسیختگی‌ ذهنی‌ خود را به‌ حداقل‌ برسانیم‌ و نسبت‌ به‌ اتلاف‌ وقت‌ خودآگاهی‌ داشته‌ باشیم‌.
به‌ نظر می‌رسد مشکل‌ ما این‌ است‌ که‌ هنوز در عمل‌ به‌ ارزش‌ وقت‌ پی‌ نبرده‌ایم‌. بخاطر هر جرمی‌ مجازات‌ تعیین‌ کرده‌ایم‌ اما از بین‌ بردن‌ وقت‌ دیگران‌ اصلا جرم‌ محسوب‌ نمی‌شود!
محمد کریمی‌پور، دانشجوی‌ رشته‌ مدیریت‌ در این‌ زمینه‌ می‌گوید: استفاده‌ صحیح‌ و مناسب‌ از زمان‌ یکی‌ از مباحث‌ مهم‌ درخور توجه‌ کشورهای‌ توسعه‌ یافته‌ است‌ و یکی‌ از دلایل‌ دستیابی‌ کشورهای‌ پیشرفته‌ به‌ توسعه‌ و صنعت‌ نوین‌، حداکثر بهره‌وری‌ آنان‌ از وقت‌ است‌. در حالی‌ که‌ در کشور ما شاید بی‌ارزش‌ترین‌ مساله‌، وقت‌ است‌. این‌ نکته‌ را بطور ملموس‌ در جامعه‌ دیده‌ایم‌. بطور مثال‌ علاف‌شدن‌ در صف‌های‌ اتوبوس‌ به‌ دلیل‌ شلوغی‌ صف‌ها و بی‌برنامگی‌ و دیرآمدن‌ اتوبوس‌ها در ترافیک‌ها، بی‌توجهی‌ به‌ حقوق‌ دیگران‌ در شرکت‌ها، ادارات‌ و هزاران‌ نقطه‌و مکان‌ دیگر. گویی‌ مردم‌ به‌ این‌ اتلاف‌ وقت‌ عادت‌ کرده‌اند و بدون‌ توجه‌ به‌ ارزش‌ وقت‌شان‌ اجازه‌ می‌دهند به‌ هر صورت‌ زمان‌ بگذرد.
زهرا پناهی‌ دانشجو در این‌ زمینه‌ می‌گوید: اکثر مردم‌ در چین‌ با دوچرخه‌ به‌ محل‌ کار خود می‌روند یا در روزهای‌ پایان‌ هفته‌ اکثر مردم‌ به‌ تفریح‌ و گردش‌ می‌روند اما چطور است‌ که‌ ما با ماشین‌ و مترو به‌ سرکار می‌رویم‌ و هر روز هفته‌ به‌ دنبال‌ کار هستیم‌ اما همیشه‌ عقب‌ می‌مانیم‌؟
به‌ نظر من‌ مدیریت‌ زمان‌ در ایران‌ صفر است‌ و ما اصلا چیزی‌ به‌ نام‌ مدیریت‌ زمان‌ نداریم‌.
یاسر عامری‌، کارمند در این‌ باره‌ می‌افزاید: من‌ معتقدم‌ مشکلات‌ و مسائل‌ اجتماعی‌ و اقتصادی‌ کشورمان‌ سبب‌ شده‌ است‌ که‌ شهروندان‌ نتوانند بطور صحیح‌ از زمان‌ خود استفاده‌ کنند. بطور مثال‌ سرگردانی‌ و دوندگی‌های‌ کارهای‌ اداری‌ یکی‌ از نمونه‌های‌ بارز این‌ مساله‌ است‌ که‌ همه‌ مردم‌ از آن‌ شکایت‌ دارند اما مسوولان‌ کاری‌ در این‌ زمینه‌ انجام‌ نمی‌دهند. سارا ندایی‌، دانشجو در این‌ زمینه‌ می‌گوید: به‌ نظر من‌ شهروندان‌ امروزی‌ از زندگی‌کردن‌، هدف‌ خاصی‌ ندارند، پس‌ برنامه‌ مشخصی‌ هم‌ نخواهند داشت‌. اگر چنین‌ بود ارزش‌ وقت‌ را به‌ درستی‌ درک‌ می‌کردند. متاسفانه‌ این‌ پدیده‌ در بین‌ جوانان‌ بیشتر مشاهده‌ می‌شود. بطور مثال‌ دانشجویان‌ که‌ از قشر تحصیلکرده‌ جامعه‌ هستند، امروزه‌ بدون‌ هدف‌ وارد دانشگاه‌ها می‌شوند و به‌ اتلاف‌ وقت‌ خود می‌پردازند. بیش‌ از 70 درصد آنها بدون‌ هدف‌ و جهت‌ گذران‌ وقت‌ خود به‌ دانشگاه‌ می‌روند. اگر بخواهیم‌ در بخش‌های‌ دیگر اجتماع‌ انسانی‌ این‌ پدیده‌ را بررسی‌ و تحلیل‌ کنیم‌، باز هم‌ حلقه‌ مفقوده‌ «هدف‌» را می‌یابیم‌ که‌ منجر به‌ این‌ بطالت‌ شده‌ است‌.
برنا مه ‏ریزی و مدیریت زمان

زمان ، بهترین هدیه خالق جهان به گل سر سبد مخلوقات (انسان) است که در صورت شناخت و استفاده صحیح از آن توانایی‏های نهفته درون انسان بروز می‏یابد . شناخت زمان ، بصیرت لازم برای استفاده صحیح از آن را فراهم می‏سازد و استفاده صحیح از زمان ، مستلزم یادگیری اصولی است که به کمک آنها می‏توان از این دریای بی‏کران ، بهترین گوهرها را صید نمود . از این رو برای پرداختن به اصولی که تضمین کننده بهره‏وری مناسب از زمان است ، نخست باید به این سؤال پاسخ داد که : زمان چیست؟ و چه نقشی می‏تواند در زندگی ایفا نماید؟
زمان چیست؟
در پاسخ باید گفت : زندگی مگر چیزی جز زمان است؟ زندگی ، مهلتی است که به ما داده شده تا از آن بهره بگیریم . حضرت علی(ع) می‏فرماید : «به راستی عمر تو زمانی است که در آنی» .(1) دیدن زندگی از زاویه زمان ، معانی تلخ و شیرینی دارد . آن‏جا که آمدن‏ها و رفتن‏ها در میان است و سخن از بی‏وفایی زمان با مردمان است ، جنبه بی‏رحمانه زمان نمود دارد و آن‏جا که سخن از هدیه خالق برای رشد و تکامل در میان باشد ، جنبه شیرین و لذت‏بخش زمان مورد نظر است .
زمان ، موهبتی است که خداوند در عطای آن به مخلوقات ، هیچ تفاوتی قائل نشده و آن را میان شاه ، بنده ، فقیر و غنی ، به یک گونه تقسیم نموده است . بدین معنا که یک ثانیه برای همه یک ثانیه است ، نه کم‏تر و نه بیشتر! نه کسی می‏تواند آن را ذخیره کند و نه قابل خرید است . باید در همان لحظه از آن استفاده نمود . در غیر این صورت ، به هیچ قیمتی باز نخواهد گشت .
با چنین دیدی زمان را بدین‏صورت تعریف می‏کنیم : «زمان ، همین حال است»؛ نه گذشته و نه آینده ، و رمز استفاده از زمان ، استفاده از همین لحظه است .
برخی وقت خود را به امید ساعتی دیگر و یا افسوس بر گذشته تلف می‏کنند . حضرت علی(ع) می‏فرماید : «به راستی که عمرِ گذشته‏ات وَعده‏ای است سرآمده . پس نتوان در آن کاری کرد . و آینده ، آرزویی است . پس تنها زمانی که در آن هستی، وقت عمل است» .(2)
به گفته سعدی :
سعدیا! دی رفت و فردا همچنان موجود نیست
در میان این و آن ، فرصت شمار امروز را.
و به قول عبدالغنی همدانی :
بُگذشته و آینده دریغ و هوس است
عمری که شنیده‏ای همین یک نفس است
میدان از توست ، مرکبی جولان ده
زان پیش که گویند : فرود آی! بس است!
مدیریت زمان
سؤالی که در این‏جا باقی می‏ماند ، این است که با وجود تساوی همگان از لحاظ در اختیارداشتن زمان حال ، دوگانگی در نحوه استفاده از زمان ، چگونه به وجود می‏آید؟ چرا برخی از افراد با وجود مشغله‏های فراوان و مسئولیت‏های سنگین ، از زندگی، لذت و بهره کافی می‏برند و احساس کمبود وقت نمی‏کنند ، اما در مقابل ، بیشتر مردم بعد از یک روز پر هیاهو و جنب و جوش ، در پایان روز ، خسته و مضطرب از کارهای انجام نشده و نیمه تمام ، احساس می‏کنند در رقابت با زمان ، بازنده هستند؟
در پاسخ این سؤال می‏توان گفت : راز تمام موفقیت‏ها و شکست‏ها ، در کیفیت و کمیت استفاده از زمان، نهفته است . استفاده صحیح از زمان ، اصول و قواعدی دارد که بدون آن نمی‏توان به درستی از فرصت‏ها بهره‏مند گردید . اینک به بررسی اصولی می‏پردازیم که با استفاده از آنها می‏توان از لحظه لحظه زندگی، بیشترین بهره را برد . روانشناسان، این اصول را ذیل عنوان «مدیریت زمان» بررسی می‏کنند .
اصول دهگانه مدیریت زمان
1 . برنامه‏ریزی
نخستین و مهم‏ترین اصل برای استفاده صحیح از زمان ، داشتن برنامه‏ای حساب شده و دقیق است . این برنامه که با ت
(آخرین ویرایش در این ارسال: 07-28-2017 02:43 AM، توسط Rah Man.)
12-17-2016 04:11 AM
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
dinashad63 آفلاین
کاربر معمولی
*

ارسال ها: 3
تاریخ عضویت: May 2017
اعتبار: 0
ارسال: #2
RE: مديريت زمان
مطلب مفیدی بود ممنون

لیست قیمت مواد شیمیایی مرک آلمان مجله موفقیت
05-29-2017 11:38 AM
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
hosseinabhar آفلاین
کاربر فعال
**

ارسال ها: 17
تاریخ عضویت: Feb 2012
اعتبار: 0
ارسال: #3
RE: مديريت زمان
ممنون جالب بود
06-13-2017 12:28 AM
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال موضوع  ارسال پاسخ 


پرش به انجمن: